« ای عجب د‌لتان بنگرفت و نشد جانتان ملول | صفحه‌ی اصلی | انتخابات فردا: از فرصت تا تهدید »

سه شنبه ۱۲ خرداد ۸۸::June 2, 2009

سبز یا سفید، هر رنگی جز نیرنگ


چه باک اگر گزینه‌ی آرمانی‌ام را در میان این دو تن نمی‌یابم؟  کدام آرمان یک شبه به‌دست آمده است؟ 
این انتخابی آرمانی نیست، اما فردای آرمانی این میهن هم به هنر و بینش موسوی نیازمند است و هم به شجاعت و روش کروبی. 
یاران این دو اگر مرد کار و اصلاح‌اند، بادا که فردا در کنار هم باشند و اگر تشنه‌ی قدرت و مقام‌اند، بادا که تا ابد جملگی برکنار بمانند.
و رأی کوچک من، سبز یا سفید، کوششی بزرگ است برای فرونشاندن شعله‌های دروغ و ریا و ابتذال و بی‌خردی که در خرمن این دیار افتاده. 
رأی من، سفید یا سبز، کوششی سترگ است برای بی‌رنگ کردن نیرنگ و تقلب.
اینک ای جان‌های نگران ایران و ای دل‌های امیدوار به اصلاح! کدام آرمان بزرگ‌تر از «نه گفتن» به دولتی شعبده‌باز و دروغ‌آیین است؛ دولتی که چهار سال تمام اسباب ننگ و عارمان بود. 
 

مطالب مرتبط

نظرها

شروع زیبائی بود، اما...
کلام آخر کمال بی انصافی است!

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)

Free counter and web stats