« چون وقفه‌ی رقصنده در زمان | صفحه‌ی اصلی | اخوانیه »

چهارشنبه ۶ آبان ۸۸::October 28, 2009

عصر سفر


می‌مانم اما بر رهت با دیده‌ای گریان
عصر سفر، در سایه‌ی آواز گنجشکان
 
 سر می‌نهی بر شانه‌ام، چون تاک بر طارم
 دل می‌دهی بر گریه‌ام، چون سنگ بر باران
 
می‌گریم اما آسمان را هیچ ابری نیست،
تا گرد غربت شوید از گلهای بی‌سامان
 
غربت غروبی بود،  شاید، یا غباری بود
بنشسته آن‌سو در سکوت سنگی ایوان
                                                  
 گردِ درنگِ لحظه‌ها بر جاده‌ی مهتاب،
عطری به رنگ سایه‌ها در هشتی دالان
 
رفتی و من با بیدها در بادها مجنون؛
رفتی و من با بادها در کوچه‌ سرگردان
 
بی‌ تو چه شب‌هایی در این روزان بی‌خورشید
بی‌ تو چه تب‌هایی در این شب‌های بی‌باران
                                                       
بر من ببار ای بهتر از باران فروردین
بر من بتاب ای خوشتر از خورشید تابستان

تهران، امیرآباد؛ تیرماه ۱۳۷۵

مطالب مرتبط

ترک‌بک

آدرس ترک‌بک برای اين مطلب
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/5668

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)

Free counter and web stats