« January 2010 | صفحه‌ی اصلی

بايگانی: February 2010

February 14, 2010

سير ظهور انديشه‌ی آزادی در ايران - قسمت هفتم: ايرانيت يک مفهوم


«ملت ایران که مذهب آن مذهب پاک اسلام است، البته مفاد حریت مملکتی آن آزادی از هر گونه ظلم و تعدی خواهد شدکه در مذهب اسلام ظلم است نه در مذهب بودا و مملکت ژاپن یا مذهب نصاری و ممالک اروپا.»
محلاتی، مراد از سلطنت مشروطه


 سال ۱۳۲۵ ق در حالی به پایان رسید که مشاجرات فکریِ مخالف و موافق، اندیشه‌‌ی آزادی را پربار ساخته بود. سال آزادی اما دولتی مستعجل بود، سال بعد استبداد باز آمد. در ۲۳جمادی‌‌الاول بانگ به توپ بستن مجلس شورای ملی آغاز دوره‌‌ی استبداد صغیر را (به‌‌مدت یک سال و بیست روز) اعلام کرد. روز بعد عده‌‌ای از آزادی‌‌خواهان در باغ‌‌شاه اعدام شدند. آزادی‌‌خواهان نیزآرام نماندند. به‌‌نوشته‌‌ی یکی از شاهدان عینی در ذی‌‌قعده‌‌ی آن سال «تمام انجمن‌‌های طهران یک‌‌آواز بر ضد مستبدین و خائنین برخاسته و همه‌‌ی ایالات قیام نمود و حاضر به حرکت طهران گشتند و هیجان و غلیانی کردند که عقل را حیران و آینده‌‌ی ایران را بسی درخشان نمود و حس ایرانیت و استحقاق حریت و مشروطت را به عالمیان آشکار ساخت. واقعاً جنبش و غیرت‌‌نمایی و آن اتفاق و جان‌‌فشانی روی ایران را سفید و حریت‌‌پروری و مشروطیت‌‌پرستی و تربیت سیاسیه‌‌ی ایرانیان را به تمام دنیا اثبات کرده بود» (تازیانه‌‌ی غیرت، نسخه‌‌ی خطی، تأکیدها از من است).


ادامه‌ی «سير ظهور انديشه‌ی آزادی در ايران - قسمت هفتم: ايرانيت يک مفهوم»

Free counter and web stats